Naar de bollen
Naar de bollen
Naar de bollen
Naar de bollen
Naar de bollen
Naar de bollen
Naar de bollen
Naar de bollen
Naar de bollen
Naar de bollen
Naar de bollen
Naar de bollen

Naar de bollen

Stokoud is het liedje van Louis Davids inmiddels.
Hij zong het in 1936.
Je kunt het via Youtube nog beluisteren.
Het is een grappig liedje waarin de bollenvelden dienen als een lieflijk decor voor een klierend Jordanees gezin.
In de voorbereiding van het uitstapje staan de bazige moeder en de sullige vader elkaar al naar het leven:

‘…Na enige discussie komt er een echtelijke wrijving Ma wenst hem een verstijving Of ‘n taam’lijk dik gezwel Pa snapt het niet direct

En staat eerst wat verwonderd Zegt dan: “Ben je be…reid schat” En daar gaat het heele stel”…’

Tussen de ruzies en de handtastelijkheden door bezingt Louis David temend de schoonheid van de bloemenzee…

‘Naar de bollen Naar die prachtige bollen waar je sprakeloos geniet…’

(Enzovoort…)

De bollenvelden zijn nog steeds populair.
Honderdduizenden mensen uit alle windstreken weten ze te vinden.
Ook nu zijn ze decor.
Er ontstaat vanzelf een theaterstuk, zonder regie.
Iedereen probeert zijn romantische ik of romantische wij vast te leggen, met het mobieltje als magisch toverstafje.
Overal zie je levende standbeelden, al of niet in een groepje.
Ze kijken gefixeerd in het mobieltje,
door het mobieltje of – tevreden – naar het mobieltje.
Een enkeling heeft geen mobieltje en dat valt dan weer op.
Sommigen poseren met élégance.
Anderen doen houterig.
Smaakmaker voor een goede foto is de lach.
Sommigen beschikken over een subtiele, blije of superieure glimlach waar veel voorbereiding in zat.
Anderen hebben hem – verdorie – thuis laten liggen.

error: Content is protected !!